کویل تسلا

سیم کویل تسلا یک مدار ترانسفورماتور رزونانت الکتریکی است که توسط مخترع نیکولا تسلا در سال ۱۸۹۱ طراحی شده است. برای تولید ولتاژ بالا، جریان کم، فرکانس بالا متناوب-جریان الکتریسیته استفاده می شود. تسلا با تعدادی از پیکربندی های مختلف متشکل از دو، یا گاهی سه، مدارهای الکتریکی رزونانت زوج آزمایش کرد.

تسلا از این مدارها برای انجام آزمایش های نوآورانه در روشنایی الکتریکی، فسفرس، تولید اشعه ایکس، پدیده های جریان متناوب فرکانس بالا، الکتروتراپی، و انتقال انرژی الکتریکی بدون سیم استفاده کرد. مدارهای سیم کویل تسلا تا دهه ۱۹۲۰ به صورت تجاری در فرستنده های رادیویی اسپارک گاپ برای تلگراف بی سیم، و در تجهیزات پزشکی مانند الکتروتراپی و دستگاه های اشعه بنفش مورد استفاده قرار می گرفت. امروزه کاربرد اصلی آن ها برای نمایش های سرگرمی و آموزشی است، اگرچه کویل های کوچک هنوز به عنوان آشکارساز نشت برای سیستم های خلاء بالا مورد استفاده قرار می گیرند.

در اصل، کویل تسلا از شکاف های جرقه ثابت یا شکاف های جرقه دوار برای ارائه تحریک متناوب مدار تشدیدی استفاده می کرد؛ اخیرا از دستگاه های الکترونیکی برای ارائه عمل سوئیچینگ مورد نیاز استفاده می شود. با رانندگان حالت جامد، یک کویل تسلا می تواند برای تولید تن شنیدنی، برای تولید جلوه های موسیقایی مورد استفاده قرار گیرد.